Bernice Breure: ‘Vijftien minuten met Rutger Hauer’

Zit ik op mijn hotelkamer krijg ik ineens een telefoontje dat ik toch een één-op-één interview met Rutger Hauer heb. Kort daarvoor was dat nog uitgesloten, de pr-juf zei dat ik hem later in de maand telefonisch zou mogen ondervragen. De adrenaline piekt, snel bel ik mijn collega’s op de krant. “Mooi, ik heb ‘m!” We overleggen: moet het morgen in de krant, of kan het wachten. Ik ben hier de enige Nederlandse journalist, het kan later. Snel lees ik me in.

Hilversum is vooral mijn werkterrein. Van de Veerkampjes tot Giel Beelen, maar in het buitenland ook Oprah Winfrey en Kevin Spacey. Ik ben in Londen voor de viewing van een nieuwe tv-serie die het BBC-antwoord moet worden op het succesvolle Game of Thrones. Ook met zwaarden, buitenissige kostuums en een vleugje dierlijke seks. Vroeger vloog ik voor zo’n klus op één dag heen en weer, maar wijs geworden door vluchtvertragingen en taxifiles, blijf ik nu standaard één nachtje over.

Highfiven

Met zestig man internationale pers bekijken we de eerste twee afleveringen, daarna komen de regisseur, de scriptschrijver en de acteurs aan het woord. Ze lopen elkaar allemaal te bedanken, te feliciteren en te highfiven. Alleen Rutger Hauer,  die de rol van een oude blinde Viking vervult, merkt droog op dat hij het script eerst veel te plat vond, en zijn karakter ook. Hilariteit bij de media. Als landgenoot gloei ik inwendig van trots, want die eerlijkheid is zó Nederlands.

Journalisten worden verdeeld over ronde tafels van acht, de acteurs verplaatsen zich voor 10 minuten-interviews. In de praktijk is het dan zo dat één verslaggever veel vragen stelt, en er zit er ook altijd eentje tussen die het opnameapparaatje op tafel zet en achterover leunt.

Koffertje

Ik loop achter Hauer aan, van tafel naar tafel, om vast zoveel mogelijk quotes van hem te verzamelen. De pr-dame zegt dat ik een kwartier met hem alleen heb, om half zeven. Nee! Ik schiet acuut in de stress: ónmogelijk, dan moet ik op Heathrow zijn voor mijn terugvlucht. Pas na belachelijk veel heen en weer gepraat wordt de afspraak verzet naar kwart voor zes. Mijn koffertje staat gepakt naast mijn stoel, en daar is de acteur. En dan vergeet ik alles om me heen. In 15 minuten moet ik doen waarvoor ik 30 uur onderweg ben.

Gelukkig vindt Hauer het fijn om in zijn moerstaal te praten. En wat ik normaal echt never nooit doe met sterren; ik maak een selfie met ‘Floris’. Voor mijn moeder. Om zes uur rijdt mijn taxi voor. In het vliegtuig merk ik pas dat ik na het ontbijt geen kruimel meer heb gegeten. Een KLM-stewardess die me van de heenweg herkent, vindt het enig dat ik met Rutger Hauer heb gesproken. Heel lief smeert ze een broodje voor me, ik luister mijn bandje af. Missie volbracht, ik kom terug met een goed verhaal onder mijn arm.

Bernice Breure, verslaggever kunst/entertainment

Lees hier het interview met Rutger Hauer

Meest recente berichten

Recente reacties

    Archief

    Marie-Thérèse Roosendaal Geschreven door:

    SCHRIJF ALS EERSTE EEN REACTIE

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *